Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2009

Τύποι ανθρώπων που συναντάμε στο μετρό!




Ναι,ναι το ξέρω... σκέφτεστε "καθημερινά το μετρό το χρησιμοποιούν δεκάδες χιλιάδες διαφορετικών ανθρώπων, δεν γίνεται να τους κατηγοριοποιήσεις, είναι όλοι ξεχωριστοι και μοναδικοί, μπλα, μπλα, μπλα". Και δίκιο έχεις... Ύπάρχουν όμως κάποιοι που έχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, και συμπεριφέρονται με τον ίδιο κοινό τρόπο. Μπορεί να μην τους έχετε συναντήσει ακόμα όλους, όμως την επόμενη φορά που θα μπείτε στο μετρό παρατηρείστε καλά τους γύρω σας... Λοιπόν, έχουμε και λέμε:



Ο τύπος "αναμένα κάρβουνα"
Είναι εκέινος που κοιτάει επίμονα το ρολόι που δέιχνει πότε έρχεται ο επόμενος συρμός, και που μόλις ακούσει στο βάθος το συρμό να πλησιάζει, σηκώνεται και στήνεται πίσω από την γραμμή, λές και τα βαγόνια θα περάσουν με 130 χλμ και αυτός θα πρέπει να πηδήξει μέσα από το ανοιχτό παραθυράκι...Χαλάρωσε λιγο....


Ο ''ξαπλώστρας"
Άνθρωπέ μου, μέσα στο βαγόνι, μπροστά από την πόρτα υπάρχει μία κολώνα στη μέση. Αυτή η κολωνα, είναι εκεί για να μπορούν να κρατιούνται με τα χέρια τους, ΟΛΟΙ οι όρθιοι επιβάτες που βρίσκονται στο χώρο μπροστά από την πόρτα... Εσύ όμως για κάποιο λόγο, κρίνεις σωστό να ξαπλώσεις πάνω της, και να ακούμπας όλη σου την πλάτη, από τον κώλο μέχρι το σβέρκο σου...Εγώ το χέρι μου που θα το βάλω???... Στο κώλο σου????....


Ο "χέστηκα!"
Είναι αυτός που δέν τον ενδιαφέρει αν βιάζονται οι άλλοι, και κάθεται μονίμως αριστερά στις κυλιόμενες σκάλες! Όταν ανοίγουν οι πόρτες του βαγονιού, αυτός μπάινει μέσα έτσι μπαμ, χωρίς να περιμένει να βγούν οι άλλοι πρώτα, και άμα σκουντίξει κανέναν, θα τον κοιτάξει με νόημα και θα μουρμουρίσει: "στραβομάρααα..."


Η "κοίτα-τι-ωραία-που-έιμαι-έτσι-όπως-καθρεφτίζομαι-στο-τζάμι-της-πόρτας-ωχ-μου-πετάει-η-φράντζα-α-εντάξει-την-έφτιαξα"
Χωρίς σχόλιο!


Η γριά
Κλασικό παράδειγμα! Η γριά λοιπόν, σκέτη ή ενίοτε με μπαστούνι ή καρότσι λαϊκής, μπάινει στο βαγόνι και σε κοιτάει όλο νόημα μέχρι να σηκωθείς, και άν δε το κάνεις συνήθως κάνει ένα μορφασμό τύπου ''δεν έχει σέβας η νέα γενία σήμερα". Επίσης χρυσή μου γυναίκα, όταν θές να κατέβεις στο σταθμό πχ Σύνταγμα, και είσαι χωμένη καθισμένη, και το βαγόνι έιναι πήχτρα, όταν πέι ''επόμενος σταθμός...Σύνταγμα..." ξεκίνα να σηκώνεσαι... Δε γίνεται, είναι φυσικώς αδύνατο δηλαδη, στο χρονίκο διάστημα απο τη στιγμή που θα πεί "Σύνταγμα..." μέχρι να κλέισουν οι πόρτες, να προλάβεις να περάσεις 20 άτομα πηγαίνοντας με 0.0001 χλμ την ώρα και να βγείς έξω..Δέ γίνεται....
Επίσης, όταν φτάσει στην πόρτα, το κενό μεταξύ συρμού και αποβάθρας της φαίνεται τουλάχιστων 3 μέτρα, γι' αυτό απλώνει το πόδι όσο πιο πολύ μπορεί... Και κατεβαίνει λοιπόν απο το μετρό! Όχι όμως, οοοόχι... δε θα ανέβει με το ασανσέρ.. Είναι πολυ dangerous τυπάκι η γριά και πάει με τις κυλιόμενες... Όταν φτάσει λοιπόν εκέι που ξεκινάνε οι κυλιόμενες σταματάει. Πίσω εν τω μεταξύ εχουν μαζευτεί οι επιβάτες (του επόμενου συρμού, γιατι πήρε λίγη ώρα αυτή η διαδρομή) και περιμένουν. Η γριά λοιπόν, κοιτάει ένα ένα τα ορθογώνια που περνάνε από μπροστά της και λέει "αυτό είναι". E λοιπόν, πρέπει να πατήσει στο συγκεκριμένο τετραγωνάκι, κι ας έχει φύγει ένα μέτρο μακρία, με αποτέλεσμα να χάνει την ισορροπία της και να πέφτει προς τα πίσω...


Ο ''πίσω της γριάς"
Αυτός, είναι ο τύπος που θα συγκρατήσει τη γριά, κρατώντας τη πλάτη της, και θα την επαναφέρει στον άξονά της....


Ο ''δε ξέρω που πάω"
Αυτός λοιπόν, είναι συνήθως από επαρχία, ή δε πολυχρησιμοποιεί το μετρό (μπορεί να έιναι μετρίου αναστήματος και ενίοτε να έχει μουστάκι και μία γυνάικα που δε μιλάει από δίπλα...). Θα πλησιάζει ο συρμός που λες στο σταθμό Δάφνη και ξαφνικά θα σε ρωτήσει "Για Μοναστηράκι καλά είμαι?.." Εσύ θα του πείς "Ε...βασικά όχι...πρέπει να γυρίσετε πισω, προς Άγ. Αντώνιο με την κόκκινη γραμμή, να σταματήσετε Σύνταγμα, και μετά να πάρετε ανταπόκριση την μπλε γραμμή με κατεύθυνση Αιγάλεω και να κατεβέιτε στο Μονταστηράκι!"... Όση ώρα του μιλάς, σε κοιτάει με το βλέμμα του ροφού, σαν να του εξηγείς πως δουλέυει ο πυρηνικός επιταχυντήρας του Cern, οπότε στο τέλος σου λέει "Ευχαριστώ..." βγαίνει από τον σταθμό και παίρνει ταξι....


Ο "κοίτα με, κοίτα με, μόλις πήγα γυμναστήριο"
Αυτός ο τύπος, μόλις έχει τελειώσει την προπόνησή του και γυρνάει σπίτι. Τον καταλαβαίνεις επείδη φοράει φόρμα από κάτω, στενό τιραντέ με ντεκολτέ από πάνω το καλοκάιρι, ενώ το χειμώνα πετάει από πάνω και ένα φούτερ ανοιχτό, αθλητικά παπούτσια και απαραιτήτως ένα τεράστιο αθλητικό σάκο ώμου...! Μία ερώτηση: ο τύπος ήταν γυμναστήριο ναι? Ναι! Φορούσε φόρμα ναι? Ναι! Στο σάκο μέσα, λογικά, έχει να αλλάξει ναι? Ναιιιιι! Ε, και αλλάζει και φοράει τα ρούχα του γυμναστηρίου της επόμενης μέρας?????? Αφου κουβαλάς που κουβαλάς το σάκο μαζί σου, βάλε ένα τζινάκι και ένα Τ-shirt μέσα... Και άμα αγχώνεσαι πως δε θα καταλάβουμε πως ήσουν γυμναστήριο, ε γράψε με χρυσό μαρκαδόρο στο σάκο: "O σάκος περιέχει ιδρωμένα ρούχα γυμναστηρίου,ναι ναι πάω γυμναστήριο!". Έ-λε-ος!




NikosOnTheNet

Share on Facebook!